Τελικά μαζεύτηκα στο νέο μου σπίτι...

...και νομίζω ότι πλέον δεν θα ξαναπεράσω από εδώ. Περάστε να με δειτε στη ΒΔΕΛΛΑ 2, να μου πειτε και μια καλησπέρα- καλημέρα ό,τι τέλος πάντων.

Πρέπει να φτιάξω και το κατάλογο με τους φίλους μου για να επισκέπτομαι πότε πότε. Όλο και κάτι γίνεται σιγά σιγά. Μπορεί να μην έχει τελειώσει αλλά προχωράει. Τώρα έχει και μερικά επιπλάκια, έτσι για να ασχολούμαστε και να έχουμε να κάτσουμε να πούμε μια κουβέντα. Σας περιμένω.

Έχω πάρει και το "αυστηρό" μου ύφος.... και σας χαιρετώ από εδώ....

ME CARICATURA.JPG

Και το banner-άκι μου με τις σαπουνόφουσκες.... για να μη το ξεχνάμε....

BDELLA.jpg

Αυτά - δεν σας χαιρετώ γιατί δεν φεύγω απλά μετακομίζω σε άλλη γειτονιά. Περάστε να τα λέμε. Γειάααα 


Η αγωνία του τρίτου από το τέλος

βρίσκεται στη ΒΔΕΛΛΑ 2. Περάστε από εκεί και μη ξεχάσετε να πάρετε και κανένα γλυκάκι για τα καλορίζικα. Τη καλησπέρα μου.


Μαμά... γερνάω...

...και κερνάω. Περάστε για γλυκάκι από το νέο σπιτικό μου τη ΒΔΕΛΛΑ 2 και κεραστείτε. Καλησπέρα.


Η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα...

όπως την έζησα. Αλλά όχι εδώ αλλά στη ΒΔΕΛΛΑ 2. Περάστε.


Τα πάνω μου τα κάτω μου και τα chat.

Είναι κάποιες περίοδοι της ζωής μου που αγχώνομαι. Και όταν αγχώνομαι συμπεριφέρομαι περίεργα.

Αυτή η περίοδος είναι μια από αυτές.Έχω αγχος με τις εξετάσεις - τι σκ μετά από 20 χρόνια θα έπρεπε να το είχα ξεπεράσει- έχω νεύρα γενικά και όπως γίνεται συνήθως, το βγάζω προς τα έξω με λάθος τρόπο.

Βγάζω μια επιθετικότητα και μια γκρίνια. Πληγώνω ανθρώπους γύρω μου και μετά το γυρνάω μέσα μου και με πιάνει η μαυρίλα. Γενικά δεν είναι του στύλ μου  αλλά "μου βγαίνει αυθόρμητα". Κάτι τέτοιο έγινε και προ ημερών και ακόμα με βασανίζει.

Σε μια τέτοια φάση λοιπόν βρέθηκα στο google chat με μια φίλη από παλιά. Μιλάμε συχνά αλλά όσο και αν φαίνεται περίεργο αν και μενουμε κοντά - για τα Αθηναϊκά μέτρα δίπλα - περισσότερα λέμε μέσα από τον υπολογιστή παρά "δια ζώσης".  Έτσι λοιπόν μετά τα βασικά μου ρίχνει την "ατάκα" ...

"Αρπαγμένος είσαι;...". Η αλήθεια είναι ότι δεν φανταζόμουνα ότι μπορεί να είναι τοσο προφανή κάποια πράγματα. Δεν είχα λόγο να κρυφτώ, γιατί έχουμε μια πολύ καλή σχέση περίπου 10 χρόνια (και κάτι ψιλά αλλά ποιος μετράει - όπως πάντα), και ομολόγησα. Αλλά και πάλι έπαθα, γιατί ξεκινήσαμε μια "κουβέντα" για αρκετή ώρα όπου τα σχόλια και ερωτο-απαντήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη. Κάτι σαν παιγνίδι της αλήθειας. Και η αλήθεια είναι ότι ενώ το βαριέμα το chat room στη φάση αυτή δεν με κούρασε καθόλου. Ο λόγος είναι ότι είμαι της προσωπικής επαφής. Θέλω να έχω τον συνομιλητή μου απέναντί μου. Να τον βλέπω, να τον ακούω. Σε κάποιο σχόλιο ότι θα μπορούσαμε να τα πούμε και δια ζώσης η απάντηση ήταν αποστομωτική..."όχι δεν θα μπορούσα να στα πω αυτά αν σε έβλεπα". Και εδώ μπαίνει η δύναμη του ΙΝΤΕΡΝΕΤ. Ψυχρό, απρόσωπο ίσως αλλά όποτε έχω μιλήσει ξέρω πάντα προσωπικά ποιος είναι από τη απέναντι πλευρά και οι συζητήσεις είναι πιο "άμεσες" χωρίς τα "κομπλαρίσματα" που έχουμε όταν έχουμε τον συνομιλητή μας απέναντί μας και το παρατηρούμε και βλέπουμε τη παραμικρότερη σύσπαση στο πρόσωπό του.

Η αλήθεια είναι ότι μέσα από όλη αυτή τη κουβέντα μπόρεσα να καταλάβω πολλά. Όσο και αν φαίνεται περίεργο, πολλά πράγματα δεδομένα για σένα δεν είναι έτσι, και χρειάζεται μια ειλικρινής άδολη και άμεση προσέγγιση για να μπορέσεις να δεις και την άλλη άποψη.

Αποτέλεσμα είναι ότι συνήλθα και ξε-άρπαξα. Τελικά είναι ωραία να έχεις φίλους δίπλα σου. Και στους φίλους δεν λες ευχαριστώ γιατί δεν χρειάζεται, λένε, όμως νομίζω ότι είναι ωραίο να ξέρουν ότι εκτιμάς κάθε λεπτό που είναι μαζί σου και κυρίως εκτιμάς το γεγονός ότι είναι εκεί. Και εγώ πραγματικά το εκτιμάω. Εσύ ξέρεις. Τελικά θα πάμε για κανένα καφέ;

Τη καλησπέρα μου.


Η ποίηση και εγώ.

Η ποίηση και εγώ έχουμε μια μακρινή σχέση. Πολύ μακρινή μα πάρα πολύ μακρινή.....τόσο μακρινή που ποτέ δεν είχα ασχοληθεί με τη ποίηση.Δεν ξέρω αν φταίγανε οι καθηγητές μου που δεν μπόρεσαν να μας εμφυσήσουν τη μαγεία της ποίησης. Μάλλον όχι. Τώρα που τα βλέπω από "μέσα" τα πράγματα σίγουρα όχι. Ίσως το αναλυτικό πρόγραμμα της εποχής, πού είχε έντονη προγονολατρικό ύφος και ασχολιότανε μόνο με τις μεγάλες κλασσικές μορφες της ποίησης και τις κλασσικές δομές. Δεν ξέρω. Μετά έγινα των... θετικών επιστημών και από τότε έχασα κάθε επαφή.

Πέρασαν πολλά χρόνια μα πάρα πολλά.(δεν θέλω σχόλια για το πόσο... απλά πολλά χρόνια εντάξειWink ) Και ξαφνικά στο σχολείο μας γίνεται μια βραδιά αφιέρωμα στη Κική Δημουλά.(ούτε που την είχα ακούσει ποτέ). Αυτό ήταν !!! αποκάλυψη. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι η ποίηση μπορούσε να ήταν τόσο άμεση, και να μιλάει τόσο κατευθείαν στο μυαλό και τη καρδιά. Και ο άνθρωπος - Δημουλά. Μια γυναίκα που κάθε της κουβέντα, όμορφη απλή και άμεση. Εντυπωσιάστηκα και φυσικά διάβασα Δημουλά και επιβεβαίωσα όλα όσα είχα αισθανθεί με τη πρώτη εκείνη γνωριμία.

Πέρασαν πάλι χρόνια ... αρκετά τέλος πάντων και σήμερα βρέθηκα σε μια παρουσίαση μια ποιητικής συλλογής μιας μαμάς. Μιας μαμάς παλιού μου μαθητή απόφοιτου του 94 που πραγματικά με τιμά με τη φιλία του. Και πήγα έτσι γιατί "έπρεπε" που λέμε, αλλά γιατί πάντα χαίρομαι τη παρέα τόσο του Νίκου όσο και των άλλων φίλων του  - παλιών μαθητών μου. Ήθελα να τους δω να πούμε καμιά κουβέντα. Και φυσικά παρακολούθησα την παρουσίαση του βιβλίου. Και ξανά έπαθα. Οι πρώτες απαγγελίες χάνανε από τον απαγγέλοντα - να το πούμε, πρέπει να το δουλέψει λίγο ακόμα και είναι και σε λέσχη ανάγνωσης (!!!!) - αλλά μετά τα πράγματα ακούστηκαν καλύτερα με αποκορύφωμα την απαγγελία από την ποιήτρια Γιούλα Κασκαβέλη - Πεχλιβανίδη, η οποία έχοντας βιωματική σχέση με τα ποιήματα μπόρεσε να τα αποδώσει όπως μόνο ένας δημιουργος μπορεί. Και το βασικό να μπορέσει να στείλει τις λέξεις με όλη τους τη δύναμη εκεί που πρέπει. Στη ψυχή και στο μυαλό. Εκεί που θα σε κάνουν να σκεφτείς πράγματα που προσπερνάμε και αδιαφορύμε για αυτά και να τα δεις "αλλιώς".

Για μένα τον άσχετο - το δηλώνω γιατί απλά είμαι άσχετος με τη ποίηση - μπορώ να πω ότι όσα άκουσα με άγγιξαν και με όπως λένε "θα το ψάξω". Δεν ξέρω αν θα κυκλοφορώ με μια ποιητική συλλογή στη κωλότσεπη αλλά θα τα ψάξω. Ακόμα και στην ανάγνωση των ποιημάτων μπορούσες να "φύγεις". Στην απαγγελία είχες απογειωθεί.  Θα ξεκινήσω λοιπόν με  "ΤΟ ΜΟΝΟΣΥΛΛΑΒΟ ΝΑΙ " (εκδόσεις Ηριδανός). Είναι πιο κοντά σε μένα λόγω "αφαίρεσης" (μονοσύλλαβο γαρ...κουράζομαι εύκολα)

Την εκδήλωση έκλεισε η Μαρούλα (κόρη της ποιήτριας) η οποία τραγούδησε με μοναδικό τρόπο ελληνικά τραγούδια. Με τη συνοδεία πιάνου και κιθάρας και φωνητικά από τη κιθάρα (γμτ δεν συγκράτησα τα ονόματα και πραγματικά τους αδικώ αυτή τη στιγμή... αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς). Η Μαρούλα τραγουδάει μόνο για φίλους και τους θαμώνες του καφέ που έχει κάπου στη Νέα Ιωνία.(θα μάθω περισσότερα και θα επανέλθω). Αν ήμουν μονοφαγάς θα έλεγα ευτυχώς... αλλά δεν είμαι και θα έλεγα αν σας παίρνει να περάσετε μια βόλτα. Ψάξτε το στο Google κάτι θα βγάλει... (το έψαξα και έβγαλε από την... ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στη τελευταία παράγραφο με όλα τα απαραίτητα στοιχεία. Ορίστε λοιπόν)

Άκουσα και άλλα και με προβλημάτισαν. Τη ρώτησαν κάποτε, είπε η ποιήτρια, γιατί γράφει και απάντησε ... "Μα μπορεί κανείς να ζει και να μη γράφει;" και εκεί σκέφτηκα εμένα. Τελικά - εντάξει δεν είμαι ποιητής ούτε μπορώ να πω ότι χειρίζομαι άριστα τη γλώσσα - μήπως αυτή η παρόρμηση με έχει κάνει και μένα - αλλά και όλους εσάς που κυκλοφορείτε στη blog-οπαρέα - να γράφουμε. Μήπως για να δώσουμε υπόσταση σε όλα αυτά τα καθημερινά που αλλιώς θα προσπερνάγαμε και δεν θα γυρνάγαμε να τα ξανακοιτάξουμε; Τελικά ναι μπορώ να πω ότι είναι δύσκολο  να ζεις χωρίς να γράφεις...ημερολόγια, blog, ποιήματα, σημειώματα, ... να γράφεις.

Καλησπέρα λοιπόν συνάδελφοι ποιητές..γραπτών κειμένων και ντοκουμέντων από τη γή που ζούμε και την καθημερινότητα που βιώνουμε. Έχουμε να αφήσουμε το "ίχνος" μας - όποιο και αν είναι συτό...


Περάστε, περάστε...

Καλώς ορίσατε στο νέο σπιτικό μου. Μετακόμισα και βρέθηκα σε νέο σπίτι.

Οοοοοχι καλέ δεν χώρισα που λέει και το τραγούδι. Εδώ είμαι ακόμα. Αφήνω εγώ τη γειτονιά μου. Τόσο που σκέφτομαι να τη πάρω όλη εκεί. Είναι καλά και έχει ... άλλο αέρα. Να σας δώσω τη νεα διεύθυνση : http://alisavakis.gr/ Ναι ο ψωριάρης... εγινα και ...διεύθυνση. Μεγάλωσα και απόκτησα Ιντερνετική υπόσταση.  Είμαι φτιαγμένος εγώ για μεγάααααλα σχέδια. Χθες μόλις μου περέδωσαν το κλειδί από το νέο μου σπιτικό. Και πως το είπα; Μα φυσικά ΒΔΕΛΛΑ 2. Κάτι σαν τα καράβια και αυτό. Ακόμα δεν έχω βάλει έπιπλα. Και έτσι θα μένω εδώ αλλά εκεί θα φτιάχνω. Όταν είμαι έτοιμος θα έχουμε ένα happening μεγάααααααλο, αντάξιο της περίστασης και θα το ανοίξουμε το νέο σπίτι. Αλλά μέχρι τότε υπομονή. Αν θέλετε περάστε να δείτε. Αν θέλετε να δώσετε ιδέες διακόσμησης ευπρόσδεκτες. Αν θα τις κάνω δεν ξέρω αλλά σίγουρα θα τις διαβάσω.  (Το δεν ξέρω δεν σημαίνει ότι δεν θα σεβαστώ την άποψη σας αλλά κυριολεκτικά δεν ξέρω. Ακόμα ψάχνω εντολές και δυνατότητες. Εδώ πραγματικά θα βοηθούσε αν κάποιος μου έλεγε μερικά βασικά, η τέλος πάντων που θα τα βρω). Αλλά όπως είπαμε σιγά σιγά δεν βιάζομαι.Τώρα είμαι σε άλλη φάση με τις εξετάσεις.

Αυτά... τη καλησπέρα μου.

ΥΓ Αφήστε μου ένα γεια στα σχόλια να δω τι γίνεται και εκεί και προσπαθείστε να μου στείλετε ένα γραμματάκι αν ξέρετε πως ... και πείτε μου και εμένα. Γμτ θα τρελλαθώ στο διάβασμα πάλι. Εννοω στη νέα διεύθυνση που λέει το  ΒΔEΛΛΑ 2


Επιτέλους εξοικονόμηση χρημάτων... (στο Υπουργείο Παιδείας)

Ναι. Είναι γεγονός. Μετά όλα τα σκανδαλώδη που ακούγονται για τον χορό των εκατομμυρίων, κάτω από το τραπέζι έγινε η πρώτη κίνηση για εξοικονόμηση πόρων από το Υπουργείο παιδείας.

Για να καταλάβετε.

Μέσα στα πλαίσια ενσωμάτωσης των νέων τεχνολογιών βγήκαν κάποια πακέτα με διαδραστικά προγράμματα (multimedia) σε διάφορα μαθήματα με σκοπό να μπουν στις τάξεις. Έρχεται η σχετική εγκύκλιος λοιπόν που καλεί τα σχολεία να πάνε από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας να παραλάβουν τα πακέτα. Έτσι και έγινε. Παρέλαβα και εγώ απότον συνάδελφο που πήγε το πακέτο της Χημείας. Έχει copyright του 2006 (φρέσκο πράγμα για τα τεχνολογικά δεδομένα). Και μια και είμαι ο μόνος Χημικός στο λύκειο το πήρα για μελέτη με σκοπό μόλις το μελετήσω να το επιστρέψω (δανεισμός λέγεται και προβλέπει και επιστροφή). Χθες λοιπόν ενημερώθηκα ότι πρέπει να το επιστρέψω άμεσα γιατί ΕΓΙΝΕ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ!!!!! Και τώρα που έσκισα τις ζελατίνες και το άνοιξα και "έσπασα" τις σελίδες για να το διαβάσω; Όχι δεν έχει καμία σημασία αν τελικά δεν το πάρει κανείς γιατί είναι χρησιμοποιημένο. Είναι χρήματα του Ελληνικού Δημοσίου και δεν μπορούν να χαρίζονται σε καθηγητές Ιδιωτικών σχολείων. Αν κοιτάξετε όμως ποιοι καθηγητές επανδρώνουν τις λυκειακές επιτροπές στις εξετάσεις που αρχίζουν αύριο θα δείτε ότι είναι στη συντριπτική πλειοψηφεία καθηγητές ιδιωτικών, γιατί οι συνάδελφοι του δημοσίου αρρωσταίνουν μαζικά μια και τα 12 € ανά επιτήρηση είναι ξεφτίλα (που είναι δεν το συζητάμε) αλλά για τους ιδωτικούς ισχύει ο νόμος ενώ για το δημόσιο ισχύει το "... εντάξει θα το κανονίσουμε".

Οπότε κυρίες και κύριοι η διαχείριση είναι σωστή και να είστε σίγουροι ότι θα πιάσουν τόπο όλα τα χρήματα που έχουν δοθεί για τη παιδεία, συμπεριλαμβανομένω εισιτηρίων σουιτών και άλλων (Τι να κάνω αυτά μπορώ να γνωρίζω εγώ και εκεί επανέρχομαι. Για τα άλλα που δεν ξέρω τι να πωWink

Ρε δεν ντρεπόμαστε λιγάκι... δεν ντρεπόμαστε.

Ξεσκονίστε το ράφι για να το ακουμπήσετε γιατί κανείς δεν θα το ακουμπήσει έτσι ανοιγμένο που είναι και πετάξτε στην επόμενη εκκαθάριση, αλλά ποτέ σε ιδιωτικά σχολεία. (Εδώ να πω ότι έχω μάθει να σέβομαι την εργασία των άλλων και είναι σε άψογη κατάσταση όλο το πακέτο, μη πάει το μυλό σας σε ...δολιοφθορά. Αλλά να... αν δεν έχει ζελατίνα .... δεν λέει. ΝομίζωWink

Τα έχωσα πάλι. Και όχι τίποτα βγάζω βαθμολογίες και πρέπει να ηρεμήσω μη τη πληρώσει ο άμαχος πληθυσμός.

Τη καλημέρα μου. (Αν σας έρθει καμία άλλη ιδέα για εξοικονόμηση χρημάτων μου λέτε και εμένα.


Σύρος 2 : Το συνέδριο.

Νομίζω ότι πρέπει να πούμε δυο πράγματα για το συνέδριο. Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Η οργάνωση ήταν πολύ καλή αλλά δεν μπορούσες να το παρακολουθήσεις γιατί ήταν "τερατώδες". Δεκαέξη σελίδες πρόγραμμα με 10 παράλληλες αίθουσες α;λλά και εργαστήρια επίσης παράλληλα. Αναγκαστικά κάνεις επιλογές. Έτσι μετά βίας  μπόρεσα να παρακολουθήσω 5 παρουσιασεις και αναγκαστικά τρεις από αυτές ήταν στην δική μου ομάδα. (Το θεωρώ αγένεια να εμφανίζομαι μονο για να μιλήσω και να εξαφανίζομαι αμέσως μετά). Επίσης βρέθηκα και στην αίθουσα που παρουσίαζαν οι φιλόλογοι όπου παρακολούθησα μια πολύ ανδιαφέρουσα παρουσίαση πάνω στην ιστορία.

Ας δούμε πρώτα απ' όλα τις παρουσιάσεις.

Μπορούμε να χωρίσουμε τους εισηγητές σε 4 κατηγορίες.

Ο απολογιστές. Είναι αυτοί που συμμετέχουν σε κάποιο πρόγραμμα (συνήθως κοινοτικό) και αφού ολοκληρωθεί πρέπει να το παρουσιάσουν - προβλέπεται από τον κανονισμό - . Οι εργασίες αυτές είναι πολύ κουραστικές και γεμίζουν πίνακες με στατιστικά στοιχεία και αριθμούς εγκυκλίων, πλαισίων στήριξης και άλλα τέτοια. Δεν νομίζω ότι ενδιαφέρουν αλλά είναι μέσα στο παιγνίδι. Συνήθως το κοινό κινείται στα όρια της ευγένειας και προσπαθεί να μη κοιτάει το ρολόι του.

Οι αναγνώστες. Είναι αυτοί που συμμετέχουν σε κάποιες ομάδες εργασίας, και συνήθως αναλαμβάνουν να μεταφέρουν στο παραπέρα κόσμο την εμπειρία τους.Αλλά αν κρίνουμε τον τρόπο που κάνουν τη παρουσίαση, μάλλον η εμπειρία είναι ... πολύ μικρή. Αφού βάζουν το power point στο projector το προβάλλουν και αρχίζει η ανάγνωση. Και μιλάμε μια σωστή ανάγνωση, σαν να διαβάζει αναγνωστικό. Χωρίς να ξεφεύγουν στο ελάχιστο. Χωρίς να σηκώνουν το βλέμμα από το κείμενο μη τυχει και φύγει... το κείμενο. Προσωπικά αν μου τύχαινε ποτέ κάτι τέτοια... τουλάχιστον θα το διάβαζα μια δυο φορές για να σηκώνω και καμία φορά το βλέμμα. Δηλαδή ... πως να το πω... Εκτίθεσαι. Μιλάς σε κόσμο, που είναι σχετικός και ψάχνει κάποια πράγματα. Αν τον υποτιμάς... με τη ποιότητα της εργασίας που παρουσιάζεις ... θα σε υποτιμήσει και ο κόσμος.

Οι θεωρητικοί. Είναι οι εισηγητές που κάνανε κάποια εργασία- συνήθως σε κάποιο μεταπτυχιακό - και πρέπει να το παρουσιάσουν στο κοινό.Και αρχίζουν τα θεωρητικά και τις ορολογίες. Ο Μπαμπινιώτης ανοιγμένος στα γόνατα πάνω δεν μπορεί να καλύψει τις άγνωστες λέξεις και τις ορολογίες. Οπότε κλείνεις το λεξικό, κλείνεις και τα αυτιά και ... περιμενεις το χρόνο να περάσει.  Εκεί  το κοινό το χάνεις μέσα στο πρώτο λεπτό.  Ε! μετά χάνεις και το παιγνίδι και σολάρεις.

Οι βιωματικοί. Είναι αυτοί που μεταφέρουν την εμπειρία τους. Τη πραγματική βιωματική εμπειρία τους.  Άρα λένε με απλά λόγια ό,τι προσπάθησαν να κάνουν, τι δυσκολίες ή τι ευκολίες βρήκαν μπροστά τους. Και κυρίως γίνεται κατανοητός από το κοινό τους. Ένα σχόλιο που εισέπραξα μετά την εισήγησή μου ήταν ότι "... τουλάχιστον εσύ το κατέχεις το θέμα". Λοιπόν , μήπως πρέπει να δείχνουν οι εισηγητές περισσότερο σεβασμό στο κοινό τους.

Σε μια άλλη ημερίδα για τις νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση, υπήρχαν εισηγητές που δεν μπορούσαν να ανοίξουν το αρχείο της παρουσίασής τους (!!!). Και έκανε εισήγηση για τη νέα τεχνολογία. Εγώ δεν θα πλησίαζα κάν να κάνω εισήγηση αν είχα τέτοια άγνοια.

Από όλα είχαμε και σε αυτό το συνέδριο.

Η οργάνωση ήταν πολύ καλή. Μόνο στο συγκρότημα Μαννα τα πράγματα ήταν λίγο χαοτικά. Μπορεί να έφταιγε και το γεγονός ότι δίνανε και διπλώματα για ξένες γλώσσες την ίδια μέρα στον ίδιο χώρο.

Τα συμπεράσματα. Δεν θα σταθώ στο πόσο καλή δουλειά κάνουμε και τι καλοί είμαστε. Αυτό είναι για να τα ακούνε οι άλλοι. Να σας πω εγώ τι συμπεράσματα έβγαλα.

Πρώτα από όλα έχουμε ανεβάσει τον υπολογιστή σε δυσθεώρητα ύψη. Τον έχουμε αναγάγει στη λύση σε όλα τα παιδαγωγικά προβλήματα. Δεν είναι έτσι όμως. Νομίζω ότι έχουμε δώσει πολύ μεγαλύτερη αξία σε ένα εργαλείο από ;αυτή που του αρμόζει. Το βασικό είναι ο υπολγιστής να λειτουργεί επικουρικά. Να δώσει τις δυνατότητες στον καθηγητή να κάνει αυτά που αλλιώς δεν θα μπορούσε. Να δείξει στους μαθητές του τη δυνατότηταν να βρεθούν και να δουν πράγματα που αλλιώς δεν θα μπορούσαν. Να κάνουν πράγματα και πειράματα που αλλιως δεν θα μπορούσαν. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να δουλε΄ψει ο καθηγητής. Να σκεφτεί, να προβληματιστεί, να ρωτήσεις τους μαθητές, μια και αυτοί είναι το αντικείμενό του, τι θα βοηθούσε και να προσπαθήσει να το δώσει μέσα από τους υπολογιστές. Και οι μαθητές μη το κάνουμε τηλεόραση και γίνουν ακόμα πιο παθητικοί. Να τους δώσουμε ερεθίσματα να σκεφτούν να επιλέξουν καινα πάρουν αποφάσεις. Όχι περισσότερες πληροφορίες και να μη ξέρουν τι να διαλέξουν. Να ξέρουν τι θέλουν και να ψάξουν να το βρουν. Και από ότι βρουν να διαλέξουν το σωστό.

Έχει πολύ δρόμο ακόμα. Διέκρινα ένα ενθουσιασμό ότι τώρα με τους υπολογιστές... θα ... θα .... θα ...Δεν νομίζω ότι οι υπολογιστές μας λείπανε. Μάλλον οι νέες ιδέες και οι οραματιστές ονειροπόλοι καθηγητές μας λείπουν. Αυτοί που θα τραβήξουν το όραμα μπροστά.

Λοιπόν; Ποιος θα ρισκάρει χρόνο για να προσπαθήσει;

Αυτά από Σύρο. Τη καλησπέρα μου.


Επείγον... (έληξε ο συναγερμός - Επιτυχία)

Η πρωθυπουργός μας έχει ανάγκη βοήθειας. Για κοιτάξτε εδώ να δείτε τι μπορείτε να κάνετε. "Έχασε" το blog της.

Προφίλ

manalis MANALISS
ΑΘΗΝΑ
Το προφίλ μου

?niobh?

Ημερολόγιο

Οκτώβριος 2014
ΚΔΤΤΠΠΣ
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031